ไปไดโกกุ PA ยังไง และทำไมเดินเข้าไปไม่ได้
อัปเดต
ไดโกกุ PA ไม่มีสถานีรถไฟและไม่มีทางเท้า เดินเข้าไปไม่ได้ และจะให้ใครมาส่งที่ทางเข้าก็ไม่ได้ มันคือจุดพักรถบนทางด่วน ตั้งอยู่บนเกาะเทียมกลางอ่าวโยโกฮามะ ภายในวงเกลียวของทางลาดยกระดับ ทางเดียวที่จะเข้าไปได้คือ อยู่ในรถที่กำลังวิ่งอยู่บนทางด่วนชูโตะแล้ว
หลายคนวางแผนพลาดเพราะบนแผนที่มันดูติดกับโยโกฮามะ มันติดจริง แต่ไม่ได้ช่วยอะไรเลย
จริง ๆ แล้วมันคือที่แบบไหน
ไดโกกุ PA เป็นจุดพักรถบนเส้นเบย์ชอร์ของทางด่วนชูโตะ รถเข้ามาจากทางด่วนสายหลัก ลงทางลาดแล้วจอด ตอนออกก็กลับขึ้นทางด่วนอีกครั้ง ไม่มีทางเข้าออกที่เชื่อมกับถนนทั่วไปรอบ ๆ เลย
พื้นที่โดยรอบคือท่าเรือไดโกกุ เป็นลานตู้คอนเทนเนอร์และคลังสินค้า ต่อให้เดินไปถึงท่าเรือได้ ก็ไม่มีเส้นทางเข้าสู่ลานจอดรถอยู่ดี
ถ้าแอปเรียกรถแสดงเส้นทาง ให้เช็คว่ามันจบที่ "ท่าเรือ" หรือเข้าไปใน "PA" จริง ๆ นั่นคือคนละที่กัน และที่หนึ่งเป็นท่าเรือที่ยังทำงานอยู่ ไม่มีอะไรให้ดู
งานรวมรถมีเมื่อไหร่
คืนวันศุกร์และวันเสาร์ เริ่มรวมตัวประมาณสามทุ่ม แน่นขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงราวตีหนึ่ง นี่ไม่ใช่งานที่มีผู้จัดและกำหนดการ แต่เป็นการรวมตัวตามธรรมชาติที่ดำเนินมาหลายสิบปี จะแน่นตอนไหนก็ตอนนั้น
คืนอื่น ๆ ลานจอดแทบว่างเปล่า ไปวันอังคารก็จะได้เห็นตู้กดน้ำกับเครนขนตู้คอนเทนเนอร์
ตำรวจปิดโดยไม่แจ้งล่วงหน้า เมื่อรถเยอะเกินไป หรือมีคนทำอะไรโง่ ๆ ทางเข้าจะถูกปิดในคืนนั้น แล้วค่อยเปิดใหม่ บางครั้งต้องรอถึงสัปดาห์ถัดไป ไม่มีการประกาศล่วงหน้า และไม่มีเว็บไซต์ไหนติดตามได้อย่างน่าเชื่อถือ
คนอื่นเข้าไปกันยังไงจริง ๆ
อยู่ในรถบนทางด่วน มีแค่นี้ ต่างกันแค่ว่าเป็นรถของใคร
ทริปที่มีคนขับให้ คนที่รู้เส้นทางเป็นคนขับ คุณนั่งไปด้วย นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่เลือกทางนี้ และบริการแบบนี้เกิดขึ้นมาได้ ก็เพราะปัญหาการเข้าถึงมีอยู่จริง อีกทั้งยังแก้ปัญหาเรื่องใบขับขี่ ซึ่งทำให้นักท่องเที่ยวจำนวนมากขับเองไม่ได้อยู่แล้ว
แท็กซี่ เป็นไปได้ แต่แพง จากโตเกียวไปกลับรวมค่าทางด่วนเกินสองหมื่นเยนไปไกล และถ้าให้รอ มิเตอร์ก็เดินต่อ คนขับหลายคนไม่ยอมรออยู่แล้ว และ การเรียกแท็กซี่ขากลับจากจุดพักรถตอนดึก ไม่ใช่เรื่องที่ควรเอามาวางแผน
เช่ารถขับเอง ต้องมีใบขับขี่ที่ใช้ได้ในญี่ปุ่น ซึ่งเงื่อนไขแคบกว่าที่หลายคนคิด ญี่ปุ่นรับเฉพาะใบขับขี่สากลตามอนุสัญญาเจนีวา ค.ศ. 1949 เท่านั้น ควรเช็คก่อนวางแผน
จะได้เห็นอะไรบ้าง
คืนที่ดีมีรถหลายร้อยคัน จอดรวมกลุ่มกันหลวม ๆ ตามประเภท รถ JDM แต่งจากยุคเก้าศูนย์ มี R34, Supra, RX-7 ปะปนอยู่ ซูเปอร์คาร์ยุโรป รถซีดานสไตล์ VIP ที่กดเตี้ยด้วยช่วงล่างถุงลม บางครั้งมีมอเตอร์ไซค์โบโซโซกุ แต่น้อยกว่ายุคที่คนส่วนใหญ่นึกภาพไว้มาก
นี่คือลานจอดรถ ไม่ใช่งานแสดงรถ ไม่มีเวที ไม่มีบัตรเข้าชม ไม่มีกำหนดการ รถมา คนยืนล้อม รถไป
มารยาทที่สำคัญจริง ๆ
การรวมตัวนี้อยู่รอดมาได้เพราะยังอยู่ในขอบเขตที่เจ้าหน้าที่ยอมรับได้ มีบางอย่างที่ทำลายสมดุลนั้น และ นักท่องเที่ยวต่างชาติมักถูกโทษเกินสัดส่วน
- อย่าจับรถ ทั้งสี ทั้งมือจับประตู หรือพิงเพื่อถ่ายรูป
- ถามก่อนถ่ายคน ถ่ายรถเป็นเรื่องปกติ แต่ถ่ายหน้าคนไม่ใช่
- อย่าเชียร์ให้เร่งเครื่องหรือเบิร์นยาง นี่คือเหตุผลที่ตำรวจปิดที่นี่บ่อยที่สุด
- อย่ายืนขวางช่องทางวิ่ง เพื่อจัดมุมกล้อง ที่นี่ยังเปิดใช้งานอยู่ และมีรถบรรทุกผ่าน
เรื่องปฏิบัติ
มีร้านสะดวกซื้อ ห้องน้ำ และเคาน์เตอร์อาหาร เป็นจุดพักรถจริง ๆ ความจำเป็นพื้นฐานครบ เอาเสื้อแจ็คเก็ตไปด้วย เพราะอยู่บนน้ำ ลมจากอ่าวพัดเข้ามาตรง ๆ
ถ้าจะถ่ายรูป เอาอุปกรณ์ที่เอาอยู่ในที่แสงน้อยไป ทั้งพื้นที่ถูกส่องด้วยไฟโซเดียมเสาสูง ทำให้ทุกอย่างอมส้มอุ่น ยากสำหรับกล้องมือถือ แต่สวยมากสำหรับเลนส์ไวแสง
สรุป
- ไม่มีสถานีรถไฟ ไม่มีทางเท้า ต้องเข้าไปด้วยรถจากทางด่วนเท่านั้น
- งานรวมรถคือ คืนวันศุกร์และวันเสาร์ ประมาณสามทุ่มถึงตีหนึ่ง
- ตำรวจปิดโดยไม่แจ้งล่วงหน้า
- แท็กซี่ทำได้แต่แพง และ ขากลับยากกว่าขาไป
- ขับเองต้องมี ใบขับขี่ที่ใช้ได้ในญี่ปุ่น ซึ่งแคบกว่าที่คิด
- อย่าจับรถ อย่าถ่ายหน้าคนโดยไม่ขอ อย่าเชียร์ให้ทำเสียงดัง
ถ้าอยากไปดูโดยไม่ต้องแก้ปัญหาการเข้าถึงเอง ทริปคืนวันศุกร์และเสาร์ของเรามีไว้เพื่อการนี้